صفحه اصلی زبان فارسی

461. پرسش: آيه 151 سوره انعام می گويد: " قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ...". بگو بيائيد آنچه خدا آنرا بر شما حرام نموده را بر شما بخوانم: اينکه چيزی را شريک او نکنيد، و به پدر و مادر نيکی کنيد ....". پرسش اينست که چه تناسبی ميان جمله "... وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا...": و به پدر و مادر نيکی کنيد، و ميان سياق آيه وجود دارد که برشمردن محرمات است؟

پاسخ: جمله " وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا" جمله إعتراضی است. نقش و معنی اين نوع جمله توضيح دادن و رفع ابهام است و نياز ندارد با سياق موضوع در تناسب باشد. و موضوعيت آن در آيه بترتيب زير است:

 آيه می گويد: " أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا ": اينکه چيزی را شريک او نکنيد. در اينجا نقش پدر و مادر در آفرينش ما برای ما مطرح می شود. پدر و مادری که ما از نطفه آنها هستيم. اگر خواستند بچه دار شوند ما را بدنيا می آورند و اگر نخواستند نمی آورند. ما نه ماه در رحم مادر خود رشد می کنيم. و وقتی بدنيا می آييم نمی توانيم کاری برای خود انجام دهيم و آنها کارهای ما را انجام می دهند. پاسخ اين پرسش « نيکی نمودن به پدر و مادر است». يعنی همه اين مسائل، آنها را به دست داشتن در آفرينش نمی رساند و مرز آنها و نقش آنها در حد نيکی نمودن به آنها است. (و احسان البته بمعنی نيکی نمودن به کسی بيش از آنچه به ما نيکی کرده می باشد. و همينطور دادن پاداش به کسی بيش از خدمتی که به ما کرده است).

10 مرداد 1397    01/08/2018

           قـبـلـی        بـعـدی