صفحه اصلی زبان فارسی

 

451. پرسش: آيات 82 تا 85 سوره نمل به چه معنی است و آيا اولی مربوط به قيامت است؟

پاسخ: وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ (82) وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ (83) حَتَّى إِذَا جَاؤُوا قَالَ أَكَذَّبْتُم بِآيَاتِي وَلَم تُحِيطُوا بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ (84) وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِم بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنطِقُونَ (85) : و وقتی سخن بر آنها پيش آمد، حيوانی را برای آنها از زمين درآورده با آنها سخن ميگويد که: مردم خود را به آيات ما به يقين نمی رساندند ـ  و روزيکه از هر مردم همفکری جمعيت سيل آسائی از کسانيکه آيات ما را دروغ می پندارند گرد هم بياوريم، بترتيب بصف کشيده خواهند شد ـ ( به صف خواهند بود) تا هنگاميکه رسيدند خداوند می گويد: آيا آيات مرا دروغ می پنداشتيد در حاليکه دانش آنرا نداشتيد و يا چکار می کرديد؟ ـ و بخاطر ستمی که کرده بودند سخن بر آنها پيش آمد و به اين خاطر سخنی نمی گويند ».

« قول »: بمعنی سخن در آيات، اشاره است به آنچه پيش از اين در باره قيامت به آنها گفته شده است. «ناس»: بمعنی مردم در آيه خود همان مخاطبين حيوان و کسانی از آنها هستند. «يوقنون»: فعل مضارع از مصدر إيقان. « إيقان » يعنی: بررسی فکری يا عملی نمودن چيزی تا رسيدن به نتيجه پايداری ـ و بمعنی: فکر و عقيده مستقر و پايدار و پابرجا و خلل ناپذيراست. ( بعبارتی ديگری برطرف نمودن شک و توهم و دو دلی و اگر و مگر و پايدار شدن روی فکری و عقيده ای در مورد چيزی). « حَشر»: آوردن افراد يا گروهها و گرد آوردن آنها در جائی ( صرف نظر از اينکه از کجا آورده شوند، از گور يا از جای ديگر). «أُمَّة»: مردم همفکر و هم عقيده. و می تواند به يک نسل يا مردم يک عصر اطلاق بشود. «فوج»: جمعيت زيادی که سيل آسا بسمتی در جريان هستند. «يُوزَعُونَ»: " فعل مضارع از مصدر إيزاع است. « إيزَاع»: به صف کشيدن افراد يا اشياء طبق ترتيبی. ( يعنی کسانی را منتقل نمودن به پيش يا پس يا راست يا چپ و آنها را به صف کشيدن بترتيبی که بصف کشنده می خواهد).

همه آيات مربوط به قيامت هستند. آيه اولی نيز از نظر معنی و حديث و واقعيت مربوط به قيامت است. طبق آنچه در حديث آمده است "درآمدن حيوان از زمين از علامت قيامت است". و علامت قيامت نيز خود قيامت است. و همينطور در حديث آمده است که "ايمان آوردن هنگام در آمدن اين حيوان بدرد نمی خورد". و اين بدين معنی است که مرحله دنيا پشت سر گذاشته شده و آخرت آغاز شده است. و از نظر واقعيت نيز کسانيکه ايمان نمی آورند بهر حال نمی آورند مخصوصا در عصر علم و تکنولوژی. بنابر اين درآمدن حيوان در مرحله دنيا چيز مهمی نخواهد بود، و می بايست در آخرت باشد که افراد بی ايمان فعلا قيامت را ديده و تسليم باشند، و درآمدن حيوان نيز برای تحقير آنهاست نه ايمان آوردن.

 29 تير 1396   20/7/2017

            قـبـلـی        بـعـدی

 

 

 

مقدمه

 هستی

ستارگان

منظومه شمسی

ماه و خورشيد

زمين

جو

کوهها

درياها

شب و روز
ابر و باران و تگرگ
درختان و ميوه ها

باد

جنين

بدن انسان

حيوانات حشرات پرندگان

اقوام

متفرقه

پيشبينی های قرآن

حيات

قيامت

 
 
 

 50 - 1

100- 51

150 - 101

200 - 151

250 - 201

300 - 251

350 - 301

400 - 351

450 - 401

500 - 451

550 - 501

600 - 551

650 - 601

700 - 651

750 - 701

800 - 751

850 - 801

900 - 851

950 - 901

1000 - 951

 
 
قـرآن
مـثـالـهـای قـرآن
حديث
انبياء
آيات خداوند
پوشاک و پوشش
واژه های کـلـیـدی قـرآن
حَرَج
در رابطه با سايت