صفحه اصلی زبان فارسی

441. پرسش: چرا برخی از دانشمندان، محققين و متفکرين به خداوند ايمان نمی آورند؟

پاسخ: آيه سی و نهم سوره نور روشن می کند که اينگونه دانشمندان، محققين و متفکرين چگونه فکر ميکنند.

« و کارهای افراد بی ايمان مانند کار آدم خيلی تشنه ای ميماند که "سرابی" را در پائين ترين زمين جای جمع شدن آب و بی سنگ و درخت "آب" حساب می کند. تا هنگاميکه (روز رستاخيز) پيش آن (نامه عمل خود) آمده آنرا چيزی نيابد، و خدا را پيش آن بيابد. خدا نيز سپرده وی را بی کم و کاست خواهد داد، و خدا سريع حساب ميکند».  

مثالی که آيه می زند مربوط به چنين منظره ای است. آبی که می بينيم در واقع سراب است. هنگاميکه فرد خيلی تشنه اين منظره را می بيند دو تا گزينه دارد. يکی اينکه آنچه می بيند "سراب" است و ديگری اينکه "آب" است. بنابر گفته قرآن، او گزينه آب را انتخاب ميکند با اين استدلال که:

او با اين استدلالاتِ درست (سراب را نفی و) آب را اثبات می کند، در حاليکه اين استدلالاتِ درست الزاماً (سراب را نفی و) آب را اثبات نمی کنند. آيه گفت : کار افراد بی ايمان مانند کار اين فرد خيلی تشنه است که چگونه برای خود استدلال ميکند و سراب را آب حساب ميکند.

دانشمندان، محققين و متفکرين کافر از تيپ اين شخص بسيار تشنه هستند. مبنای کار خود را بر مبنای دانشمند و محقق و متفکر بودن خود قرار می دهند، ( يعنی آنها بگمان خود از اراذل و سفيهان نيستند. چنانکه در آيه بيست و هفتم سوره هود، و در آيه سيزدهم سوره بقره آمده است). مثلا می گويند منظومه شمسی با قدرت نيروی جاذبه خورشيد بهم بند است. و نتيجه می گيرند که نياز به خالق نيست. در حاليکه بند بودن منظومه شمسی به نيروی جاذبه خورشيد در صورت درست بودن الزاما خالق را نفی نمی کند. بلکه اين نتيجه گيری آنها برای متمايز کردن خود از ديگرانی است که به گمان آنها دانا نيستند. همينطور در رابطه با ساير علوم از جمله اينکه ذارات دارای بار مثبت و منفی هستند که باعث حرکت آنهاست و نتيجه می گيرند که خالق ندارد. در صورتی که در صورت درست بودن اين دانش، اين دانش الزاما چنين نتيجه ای نمی دهد.