صفحه اصلی زبان فارسی

155. پرسش: چرا خداوند خود به تهیدستان کمک نمی کند و از ما مسلمانان می خواهد که از کار و زحمت خود به آنها زکات و صدقه بدهیم و انفاق کنیم؟

پاسخ: خداوند از کسی نمی خواهد که حاصل کار و زحمت و رنج خود را بنام زکات یا صدقه و یا انفاق نمودن به کسی بدهد، بلکه می گوید هر که می خواهد برای آخرت خود پس انداز کند و رستگار شود مازاد بر نیاز و مصرف و هزینه خود را به کسانیکه نیاز دارند بنام زکات و صدقه و انفاق و غیره بدهد. چنانکه بانک به مردم نمی گوید: شما حاصل کار و زحمت خودتان را به ما بدهید، بلکه می گوید اگر می خواهید مال و دارائی شما محفوظ بماند و بیشتر بشود آنرا پیش ما پس انداز کنید. بنابر این شما اگر می خواهید رستگار شوید و در آخرت موقعیت خوبی داشته باشید وجود توانگری و ناداری در جوامع بهترین فرصت برای خوبی نمودن و پس انداز نمودن است، و اگر نمی خواهید و یا اساساً به آخرت ایمان ندارید در آن صورت چیزی به کسی ندهید که این کار در جهان بی خدا مبنای معقول و منطقی ندارد و شما چیزی بدست نخواهید آورد و با آن چلوکباب بخورید.

اما اینکه "چرا خود خداوند به مستمندان کمک نمی کند" پاسخ روشن است. خداوند به انسانها چشم، گوش، خردمندی، آزادی، اراده و الزامات طبیعی و غیره داده که مسائل فردی و اجتماعی خود را حل و فصل کند. و زندگی فعلی را بمثابه میدان آزمایش برای انسان قرار داده است تا هر که خواست خوبی کند و هر که خواست بدی کند و روز رستاخیز دستاورد کار خود را ببیند. اگر بنا باشد خود وی مسائل انسانها را حل کند در آن صورت چیزهای مزبور که به انسان داده موضوعیتی نخواهد داشت و ابتدا آنها را پس خواهد گرفت و بعد مسائل انسانها را حل خواهد کرد، و چه بسا از آنجا که حیوانات زیاد هستند اساساً جائی برای آفرینش انسان بعنوان نوعی حیوان مناسبتی نداشته باشد و در آن صورت ما از زندگی حیوانی هم محروم بشویم. وقتی ما می گوئیم چرا خودِ خداوند مسائل ما را حل نمی کند مانند این می ماند که شاگردی به آموزگاری بگوید: تو که می توانی به پرسشها پاسخ بدهی چرا خودت اینکار را نمی کنی و نمره قبولی به من نمی دهی؟!