|
394.
پرسش:
در چند مورد در قرآن گفته شده که قرآن عربی و به ادبيات عربی است. منظور چيست؟
پاسخ: عربی و به
ادبيات عربی بودن قرآن به اين معنی است که قرآن به زبان و ادبيات عربها يا اقوام
ديگر نازل نشده است. به اين معنی که زبان و ادبيات عربها می تواند با زبان و ادبيات
عربی و همينطور با همديگر متفاوت باشد. همينطور با گذشت زمان واژه های عربی می
توانند وارد زبانهای ديگر شده و به معانی ديگری مرسوم شوند. اگر ما قرآن را به
زبان و ادبيات عربی بخوانيم، قرآن همان معانی مورد نظر قرآن را می دهد. ولی اگر به
زبان و ادبيات عربها و ديگران بخوانيم، قرآن آن معانی مورد نظر قرآن را نمی دهد و
می تواند ايراد نيز به قرآن و دين وارد کند. در اين سايت تا کنون با يکسری از واژه هائی که در "زبان عربی" و
"زبان عربها و اقوام ديگر" متفاوت هستند برخورد داشته ايم. مانند: تطهير،
روح، هبوط، مساوات، اَعراب،
شعوب، وُرود و زوج. پيش از اين در پرسش 378 ديديم که وقتی شُعُوب به آن معنائی که
امروزه ميان عربها متداول است در نظر بگيريم، آيه معنائی ميدهد که خيلی ايراد دارد
و با واقعيت نمی خواند. در اينجا می توانيم دو واژه ديگر را ببينيم:
-- واژه مَيِّت در زبان و ادبيات عربی بمعنی "ميرا و ميرنده"
است، (يعنی چيزی که الآن زنده است و روزی خواهد مرد). ولی در زبان و ادبيات عربها
بمعنی "مرده" مرسوم شده است. در زبان فارسی نيز بمعنی
"مرده" مرسوم شده است. در برخی
فرهنگ لغات نيز بمعنی "مرده" آمده است. از آنجا که قرآن به زبان و ادبيات عربی نازل
شده است، واژه مَيِّت در قرآن بمعنی "ميرا و ميرنده" است. اگر آنرا به معنی رايج آن
ميان عربها و فارسی زبانان ترجمه کنيم معنائی غير از آنچه مورد نظر قرآن است بدست
ميآوريم و به آيه و دين اشکال نيز می تواند وارد کند. مثلاً آيه 30 سوره زمر:
إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ،
به اين معنی ميشود که پيامبر اسلام و آنها هردو مرده اند. در حالی که پيامبر بايد
زنده باشد تا آيه بر وی نازل شود، و وقتی زنده باشد آيه نمی گويد تو مرده ای.
-- واژه ساعة (ساعت) در
زبان عربی بمعنی مدت زمانی است که انسان کاری انجام ميدهد، يعنی زمانی معادل فرصت
يک کار. مثلاً بخوابد يا بخورد، يا خوراک بپزد و يا برود و خريد کند. ولی در زبان
عربها و فارسی زبانان بمعنی زمانی معادل 60 دقيقه مرسوم شده است. وقتی قرآن می گويد
ساعتی به آنها فرصت داده نمی شود، اين به اين معنی است که فرصت انجام يک کاری به
آنها داده نمی شود نه اينکه فرصتی معادل 60 دقيقه به آنها داده نمی شود، (که اين
بنوبه خود به اين معنی خواهد بود که فرصتی کمتر از 60 دقيقه شايد به آنها داده
بشود).
23 آبان 1390 14/11/2011
قـبـلـی
بـعـدی
|