|
360.
پرسش:
چرا قرآن می گويد خداوند ظلاّم نيست در حالی که صيغه مبالغه انجام
کار را نفی نمی کند؟
پاسخ: صيغه مبالغه نوعی اسم
فاعل است. و اسم فاعل، فاعل و فعل با خود دارد. در جمله مثبت انجام شدن
کار بوسيله فاعل را بيان می کند و در جمله منفی انجام نشدن آنرا. مانند:
او نويسنده است، يعنی او می نويسد. و او نويسنده نيست، يعنی
او نمی نويسد.
ظلاّم بر وزن فعال، از وزنهای صيغه
مبالغه، يعنی: کسيکه حتی در مسائل ريز و ناچيز نيز ستم ميکند. و خداوند
ظلام نيست يعنی: خداوند حتی در مسائل ريز و ناچيز نيز ستم نمی کند.
پس درست اينست که نفی صيغه مبالغه،
انجام کار توسط فاعل را نفی می کند.
3 دی 1388
24/12/ 2009
قـبـلـی
بـعـدی
|
