|
293. پرسش:
نماز را با چه صدائی بايد خواند؟
پاسخ:
«..
با نماز خود نه جار و جنجال کن نه
پچ پچی که بزحمت شنيده
ميشود،
و راهی ميان اين دو را
کوشش کن».
«جَـهـر» يعنی: با
جار زدن يا جار و جنجال نمودن و يا با صداي شديد چيزی را گفتن. « خَفت» يعنی: صحبت
کردن با پچ پچی که بزحمت شنيده ميشود (صدا و پچ پچی که جز با دقت يا دقت زياد شنيده
نمی شود). «ابتغاء» برای انجام کارهائی بکار ميرود که "کوشش" در آنها هست يا بايد
باشد. و اين به اين معنی است که نماز را می بايست با کوشش بجا آورد. يعنی نبايد شل
و ول نشست و برخواست نمود، نبايد شل و ول ايستاد و نبايد شل و ول واژه ها را تلفظ
کرد. بلکه بايد نماز را استوار بجا آورد.
18 فروردين 1387
6 آوريل 2008
قـبـلـی
بـعـدی
|
