صفحه اصلی زبان فارسی

290. پرسش: معنی آيه 61 سوره آل عمران (معروف به آيه مباهله) چيست؟ آيا فرد يا افراد خاصی يا تعداد خاصی را مورد نظر دارد؟

پاسخ: در آيات پيش از آن سخن از عيسی مسيح است و در ادامه چنين می خوانيم:

« پس به آنهائی که، پس از آمدن از دانش (آفرينش عيسی) به تو، کوشش کنند تو را از ديدگاه خود برگردانند، چنين بگو: بيائيد فرزندانمان و فرزندانتان، زنانمان و زنانتان و خودمان (يعنی مردانمان) و خودتان (يعنی مردانتان) را فرا خوانده، سپس نيايش خود را پيوسته بزبان آورده آنرا لعنت خداوند را بر دروغگويان قرار بدهيم».

(«ابتهال» يعنی: خواست و نيايش خود را پيوسته بازگو کردن و بزبان آوردن. (مثلا در جريان مسابقه ميان دو تيم، پيوسته آرزوی پيروزی برای تيم خود نمودن) -- « محاجة»: يعنی اينکه فرد کوشش کند طرفِ خود را از ديدگاه و استدلال خود برگرداند -- هرگاه حرفِ " ف" بر سر " قـُـل " ميآيد و " فـَـقـُل " ميشود بمعنی: پس بگو! در آنصورت بگو!  چنين بگو!، به اين معنی است که موضوع بحث هنوز اتفاق نيفتاده است. اگر پيش آمد يا هر گاه پيش آمد، چنين بگو! واژه " فـَقـُل" در آيه، به اين معنی است که تا هنگام نزول آيه، مُحاجة ميان پيامبر و مسيحيان در مورد عيسی مسيح پيش نيامده بوده است).

در آيه افراد خاصی يا تعداد خاصی از هر يک از طرفين مطرح نشده است. آنچه برای آوردن افراد طرفين گفته شده نيز يکسان است. چنانچه موضوعِ موردِ بحثِ آيه، ميان مسلمانان و مسيحيان پيش آمد، مسلمانان و مسيحيان ميتوانند هر تعداد از فرزندان، زنان و مردان خود را که خواستند با خود بياورند.