صفحه اصلی زبان فارسی

270. پرسش: در قرآن گفته شده که گناهکاران به اندازه گناه خود مجازات ميشوند و به آنها ستم نمی شود، اما در آيه 38 سوره اعراف گفته شده که وقتی دسته آخر گناهکاران به جهنم داخل ميشوند ميگويند خدايا مجازات دسته اول را افزون کن و خداوند ميگويد برای هر کدام شما مجازاتِ افزون هست ولی شما نميدانيد!

پاسخ: چنانکه در قرآن آمده، مجازات برای هر گناهی  به اندازه آن گناه است. اگر در جائی در قرآن چيزی غير از اين گفته شده، به اين خاطر است که سنگينی گناه از فرد تا فرد و از شرايط تا شرايط فرق مي کند، و همينطور از فردی بودن آن تا کشيده شدن آن به ديگران نيز فرق ميکند، بنابر اين مجازات نيز از فرد تا فرد و از شرايط تا شرايط فرق مي کند، تا بتواند با گناه برابری کند. مثال:

«ای زنان پيامبر! کسی از شما که مرتکب زنا يا همجنس گرائی آشکار بشود، مجازات برای وی تا چهار برابر افزوده ميشود....».

بنابر اين آيه، چنانچه کسی از زنان پيامبر مرتکب زنا يا هم جنس گرائی پنهانی بشود، مجازات آن گناه به اندازه همان گناه است، (مثل بقيه زنان)، ولی اگر آشکار باشد (يعنی کسی آنرا ببيند و زبانزد بشود)، گناهِ آسيب زدن به چهره پيامبر و اسلام و مسلمانان نيز بر آن گناه فردی وی افزوده میشود، و مجازات وی نيز افزوده ميشود تا با گناهش برابر بشود.

در مورد آيه مورد پرسش نيز همينطور است. هنگاميکه کسی در جهنم ميگويد خدايا اين مرا گمراه کرد مجازات او را افزون کن، و خداوند ميگويد مجازات هر دو شما افزون است، اين به اين خاطر است که: کسيکه به گمراهی ميرود گناهکار است و گناهِ گمراه نمودن ديگران نيز بر گناهکاری وی افزوده ميشود، همينطور کسيکه گمراه کرده ميشود نيز بخاطر بگمراهی رفتن خود گناهکار است، و گناهِ پيروی نمودن از گمراهان نيز بر گناهکاری وی افزوده میشود. به اين ترتيب همانگونه که بر گناهکاری افزوده ميشود بر مجازات نيز افزوده ميشود تا با هم برابر باشند.