صفحه اصلی زبان فارسی

224. پرسش: نوشته ايد منظور از هفت سماء طبقات جو است، اما آيه 15 و 16 سوره نوح می گويد: آيا نمی بينيد خداوند چگونه هفت آسمان را طبقه طبقه آفريد و ماه را در آنها تابان و خورشيد را چراغی فروزان قرار داد. اينجا اگر منظور طبقات جو است چرا می گويد ماه را در آنها تابان و خورشيد را در آنها چراغی فروزان قرار داد؟

پاسخ: هفت آسمان در قرآن وجود ندارد. "سبع سماوات" بمعنی "هفت سماء" در هر جای قرآن بيايد بمعنی "هفت طبقه جو" است. در آيات 15 و 16 سوره نوح نيز بمعنی طبقات جو است، و يک نکته علمی دارند.

آيه 16 سوره نوح می گويد: و ماه را در آنها (يعنی در طبقات جو) تابشی گردانيد و خورشيد را چراغی روشنگر». همانطور که اين آيه می گويد ماه در طبقات جو تابش دارد و تابان است و می تابد، ولی هنگاميکه از طبقات جو خارج شده وارد فضا بشويم با فضای تاريک و سياه روبرو می شويم و ماه تابشی ندارد، چون آنجا چيزی وجود ندارد که نور آن را بازتاب بدهد، و ما فقط می توانيم خود ماه را ببينيم. همينطور خورشيد نيز در طبقات جو چراغی روشنگر است و فضا را روشن می کند، ولی هنگاميکه از جو خارج بشويم با جهانی سياه و تاريک مواجه می شويم و آنجا خورشيد جائی را روشن نمی کند و چراغی روشنگر نيست، چون چيزی وجود ندارد که نور آنرا بازتاب بدهد. همچنانکه در شب نيز خورشيد و نور خورشيد در فضا هست ولی فضا را روشن نمی کند. و علت اينکه ما ماه را می بينيم نيز اينست که نور خورشيد در فضا هست و به ماه برخورد می کند و ماه آنرا بازتاب می دهد. (اين آيات به بخش جو اضافه خواهد شد و اگر توضيح بيشتری داشته باشد آنجا خواهد آمد).