|
204. پرسش:
چرا واژه
مبذر فقط یک بار در قرآن آمده ولی واژه مسرف بارها بکار
رفته است؟
پاسخ:
بکار گیری واژه ها در قرآن در تناسب با واقعیات است. افراد
مبذر خیلی کمتر از افراد مسرف هستند به این خاطر مبذر خیلی کمتر از مسرف
در قرآن بکار رفته است.
مـُبـَذّر اسم فاعل از
مصدر تبذیر است، و تبذیر
يعنی: همیشه یا اغلب برای چیزهای نادرست و نامشروع هزینه
نمودن، یا برای کارهای بزرگ نادرست و نامشروع هزینه نمودن. مثلاً هزینه نمودن
از دارائی مردم برای جشن زاد روز حاکم یا یک شخصیتی، کاری نادرست و نامشروع است و
تبذیر نامیده می شود.
مسرف اسم فاعل از
اِسراف است و اسراف
يعنی: زیادی هزینه نمودن در کارهای درست و مشروع است. مثلاً
خریدن پوشاک کاری درست و مشروع است ولی پوشاکهای زیادی را خریدن و یا پوشاکهای
گرانبها خریدن (که ضرورتی ندارد) اِسراف است. یا مثلاً مهمان کردن دیگران کاری درست
و مشروع است ولی زیادی خوراک پختن و دور ریختن یا چیزهای خیلی گران خریدن (که
ضرورتی ندارد) اسراف است.
30 مرداد 1383 21 اوت 2004
قـبـلـی
بـعـدی
|
