|
پرسش 376: چرا قرآن در آيه
29 سوره اعراف می گويد:
«....
كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ:
همانگونه که شما را آغاز نمود برمي گرديد» ولی در آيه 55 سوره طه می گويد:
«...وَمِنْهَا
نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى:
و شما را از آن (از زمين) بار ديگر بگونه ای ديگر در می آوريم»؟
پاسخ: پس از رسيدن نطفه پدر و مادر
بهم، هر کدام از ما يک دانه (يک سلول) هستيم. اين دانه در ابتدا با مواد غذائی که
با خود دارد تکثير ميشود و بعد در رحم يا هر جای مناسب ديگری کاشته شده با
خون آبياری
ميشود و مانند گياه رشد می کند. آنچه اطلاعات فرد را در بر دارد و جنين را
درست می کند، در ابتدای آفرينش جنين در انتهای پائين ستون فقرات جنين قرار دارد، پس
از درست شدن جنين دوباره به انتهای پائين ستون فقرات برمی گردد و آنجا ميماند. پس
از مردن انسان تمام بدن وی می ميرد و متلاشی ميشود بجز اين عنصر يا استخوان پائين
ستون فقرات. گاه اتفاق می افتد که اين عنصر بر اثر بيماری يا غيره دچار اختلال می
شود و رشد خود بخودی ميکند. در تصوير نمونه ای از آن می بينيم.
پيامبر اسلام به اين عنصر اشاره کرده و
ميگويد: "کل ابن آدم يأکله التراب إلا عجب الذنب منه خلق و
فيه يرکب": تماميت فرزند آدم را خاک می خورد بجز استخوان
انتهای پائين ستون فقرات، از آن آفريده شد و در آن نيز
سوار می شود".
در قرآن
در چندين آيه از جمله آيه 57 سوره اعراف، قرآن می گويد
همانگونه که باران می آيد و در زمين مرده بی گياه،
گياهان سردر می آورند، مردگان نيز اينگونه از زمين در می
آيند.
منظور از
«...كَمَا
بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ:
همانگونه که شما را آغاز نمود برمي گرديد»،
اينست که انسان در دنيا يک دانه است با آبياری شدن رشد می
کند و انسان می شود، و نسخه ای از آن دانه نيز روز رستاخيز
با آبياری شدن رشد می کند و انسان ميشود. و منظور از
آفريدن بگونه ای ديگر اينست که انسان روز رستاخيز از طریق
جنين شدن در رحم مادر يا موارد مشابه آن و سپس نوزاد بودن
و مراحل کنونی بدنيا نمی آيد.
5 مرداد 1389
27/7/2010
پرسش قبلی
پرسش بعـدی
|