|
پرسش
329: در آيه 30 سوره فرقان ميخوانيم در روز قيامت پيامبر از اينکه
امت قرآن را مهجور گذاشتند به درگاه خدا شکايت می کند، به نظر می رسد اين موضوع با
جواب سؤال 286 در تناقض است.
پاسخ:
«
و پيامبر گفت: خدايا!
قوم من اين قرآن را چيزيکه بناگزير رها کرده ميشود گردانيدند».
در اين آيه واژه "امت"
نيامده بلکه واژه "قوم" آمده است. "امت"
به مردمی گفته ميشود که در ديدگاه، افکار، انديشه و اعتقادات مشترک هستند.
«قوم»
به
مردمی
گفته ميشود
که در پوشاک،
زبان و آداب و رسوم قومی مشترک هستند.
امت پيامبر
مسلمانان هستند و قوم پيامبر
عربها هستند. و موضوع آيه عربها
است.
«مَهجور»: اسم مفعول است، بمعنی: چيزيکه بناگزير و ناچار رها شده و کنار
گذاشته شده است. (واژه هجرت و مهاجرت از خانواده اين واژه، که در
زبان فارسی با آنها آشنا هستيم، بمعنی منتقل نمودن محل زندگی خود
به شهر يا سرزمين ديگری
از روی ناچاری و ناگزيری است. بدليل سخت بودن شرايط زندگی يا نبودن آزادی و
امنيت و غيره).
«اتَّخَذُوا»:
فعل ناقص است و بر صير بمعنی گردانيدن دلالت دارد.
آيه
مربوط به
سالهای آغاز بعثت پيامبر است که مسلمانان زير فشار و سرکوب بوده
و
مردم ناگزير بوده اند قرآن را رها کرده از آن کناره بگيرند.
پيامبر اين سخن را در همان سالها به خداوند گفته بوده است.
و اگر در
روز رستاخيز گفته شود، در آنصورت برای کسانيکه در آن سالها بوده اند و (در
آيات پيش از اين آيه) آرزو ميکنند کاش با پيامبر ميرفتند، و کاش با فلانی دوست نمی
شدند، نقل قول ميشود.
25 آذر
1387 15 دسامبر 2008
پرسش قبلی
پرسش بعـدی
|
