|
پرسش
328: در پاسخ پرسش 319 آمده است که جهان در شش روز آفريده نشده
است ولی در قرآن آيات "خلق السموات و الأرض في ستة أيام" وجود دارد. از جمله آيه 38
سوره ق!
پاسخ: در رابطه با آفرينش جهان از جمله آيه 47 سوره ذاريات هست که ميگويد
جهان پيوسته در حال گسترش يافتن است، يعنی آفرينش جهان از نظر پهناوری همچنان ادامه
دارد. و در رابطه با آفرينش پديده ها قرآن ميگويد که خداوند ميآفريند و برميگرداند.
در اين زمينه از جمله آيه 27 سوره روم است که از آفرينش و برگرداندنِ پديده های بزرگ در زمين و
فضا صحبت ميکند. و ما می دانيم که در فضا از جمله ستاره هائی درست می شوند و
ستاره هائی می ميرند و در زمين نيز کوههای جديدی درست ميشوند و کوههای قديمی فرسوده شده و با
زمين يکسان ميشوند. خلاصه اينکه
آفرينش جهان و آفرينش در جهان از نظر قرآن تمام شده نيست.
آفرينش زمين و سماوات
«
ما زمين و سيارات و
آنچه ميان آنهاست را در شش روز (شش دوره) آفريديم،
در حاليکه
احساس دراز مدت شدن چيزی و دست کشيدن از آن به ما دست نداد».
سماوات
جمع سماء است و سماء يعنی چيزی که در بالا قرار دارد. در معنی دوم خود به يکسری از
چيزهائی که نسبت به ما يا نسبت به زمين در بالا قرار گرفته اطلاق شده است. مانند
گياه، ابر و سقف. در آيه دو تا قرينه هست که معنی آن را روشن ميکند. يکی واژه "ارض"
است و ديگری "خلق". قرينه ارض بمعنی زمين، سياره است. و قرينه آفرينش زمين نيز
آفرينش سياره است. و سماوات در آيه بمعنی سيارات است. آنچه ميان آنهاست نيز از جمله
ماههای سياره ها هستند.
و
«لُغُوب» يعنی:
چيزيکه زمان آن دراز ميشود و از آن دست برداشته میشود (به دليل ناتوانی يا ملول
شدن).
21 آذر
1387 11 دسامبر 2008
پرسش قبلی
پرسش بعـدی
|
