بـنـام خـدا بـه تـارنـمـای قـرآن شـنـاسـی خـوش آمـدیـد

پرسش 247: در مناطق قطبی روزهائی از سال اوقات عشاء و مغرب و صبح ندارد. نمازهای روزانه را چگونه بايد خواند؟

پاسخ: ما نمازهای روزانه داريم که هر کدام نامی دارند و اوقاتی برای خوانده شدن. همينطور ما وعده های غذائی روزانه داريم که هر کدام نامی دارند و اوقاتی برای خورده شدن. همينطور ما اوقات کار و خواب و تفريح داريم. اگر ما به مناطق قطبی برويم که روزهائی از سال شب نداشته باشد چگونه زندگی می کنيم؟

در روزهائی که شامگاه و شب وجود ندارد، شام و خواب و نياز ما به آنها وجود دارد. ما، هم شام را ميخوريم و هم خواب را می خوابيم. پس از چند ساعت خواب نيز، هنگاميکه بيدار می شويم و می بينيم صبحی وجود ندارد بلکه آفتاب در آسمان است، خوراک صبح را می خوريم، و پس از آن، کار و زندگی خود را آغاز ميکنيم.

نماز هم همينطور است. همانگونه که ما صبحانه را بخاطر صبح نمی خوريم بلکه بخاطر خودمان می خوريم و در صورت صبح نشدن باز هم ما خوراک صبحانه را می خوريم، نماز صبح هم بخاطر صبح نمی خوانيم بلکه بخاطر خودمان و ستايش و پرستش خداوند می خوانيم. بنابر اين هر گاه از خواب بيدار می شويم که روز تازه ای را آغاز کنيم، دو رکعت نماز را می خوانيم. همينطور نماز مغرب و عشاء، ما آنها را (بدون نيت نماز مغرب و عشاء) می خوانيم.