|
پرسش
243: خداوند در آيه 15 سوره شعراء با موسی و برادر وی هارون صحبت می کند ولی بجای ضمير ( کُما) برای دو نفر، برای آنها ضمير جمع (کُم) آورده است. چرا؟
پاسخ: شعراء 15:
قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ:
خدا گفت: نه، چنين نخواهد شد! با اين معجزات ما برويد، ما با شما هستيم و می شنويم".
ضمن
اينکه اسم و فعل و ضمير برای مفرد و مثنی و جمع صرف می شود، مسئله معنی جمله و
منظور گوينده نيز در صرف ضمير و فعل نقش دارد (چنانکه در زبان فارسی نيز چنين است.
مثلاً ميگوئيم: علی آمدند. که منظور احترام است).
"مَعَ" در آيه برای همراهی است
(يعنی برای پيش کسی بودن)،
در اينصورت اگر گفته بود: إنّا
مَعَکُما:
ما همراه شما دو نفر هستيم، به اين معنی
ميشد
که خداوند همراه بقيه کسانی که آنجا در دربار فرعون حضور خواهند داشت
و با ديگران
نخواهد بود. در
حاليکه خداوند همراه همه هست.
اگر
"مَعَ" برای جانبداری
و پشتيبانی
مي بود
می گفت: إنّا مَعَکُما: ما با شما (دو نفر) هستيم. يعنی ما از شما دو نفر (موسی و
هارون) پشتيبانی خواهيم کرد.
28 ارديیهشت 1386 18
می 2007
پرسش قبلی
پرسش بعـدی
|
