|
پرسش
220:
در مناطق شمالی کره زمين که تابستانها روزها خيلی طولانی است و يا مدتی اصلا شب
نميشود، برای روزه گرفتن چه بايد کرد؟
پاسخ:
«روزه
در روزهای مشخصی است. اگر کسی از شما در آن روزها بيمار بود يا در سفر، روزهای
ديگری را روزه بگيرد. و کسانيکه از روزه گرفتن رنج می برند، بجای روزه گرفتن
بينوائی را (طی روزهای روزه) غذای رسمی و کیفی بدهند. هر که به خواست خود انجام کار
خیری را بعهده بگیرد (یعنی بینوایان بیشتری را غذا بدهد
يا ساعاتی هم روزه بگيرد) خیر آن برای خودِ
وی خواهد بود. روزه گرفتنِ شما نيز اگر آنرا بشناسيد به سود خود خواهيد ديد».
فعل مضارع
يُطيقون
از مصدر اطاقة است و اِطاقة از مصدر طاقة درست می شود. طاقة بمعنی: توان انجام کاری
تا پايان آن داشتن است. و هنگاميکه به باب اِفعال می رود و اِطاقة می شود کارکرد
"سلب" بمعنی: زدودن، گرفتن و برطرف نمودن از کارکردهای اين باب وارد مضمون آن می
شود و اِطاقة بمعنی: نداشتن توان انجام کاری تا پايان آن می شود. و بمعنی ضمنی خود
بمعنی: رنج بردن و بزحمت و دردسر افتادن و مفاهيمی از اين قبيل نيز می آيد.
در این آیه تکلیف کسیکه
در ماه رمضان بيمار است، و تکلیف کسیکه در سفر
است و تکلیف کسیکه با روزه گرفتن از پا در می آيد و توان طبيعی خود را از دست می
دهد مشخص شده، که غذای رسمی و کيفی دادن به يک بينوا است. بنابر اين آيه کسانيکه
روزهای روزه گرفتن برای آنها طولانی است و ضعيف و رنجور میشوند و نمی توانند زندگی
طبيعی خود را بکنند، بجای روزه گرفتن يک بينوا را خوراک رسمی و کيفی
ميدهند.
3 مهر 1385 25
سپتامبر
2006
پرسش قبلی پرسش
بعدی
پرسشهای (1
ـــ 100) (101
ـــ200) (201
ـــ 300)
(301
ـــ400)
(401 ـــ 500)
(501 ــ 600)
|
