|
پرسش
197: امر به معروف و
نهي از منكر از نظر قرآن چگونه است؟
پاسخ:
امر به معروف و نهی از منکر از نظر قرآن در معنی "امر به معروف و نهی از
منکر" است.
«اَمر»:
بمعنی: انجام کاری را
خواستن یا سفارش دادن، یا فرمان دادن است (و اکراه بمعنی وادار نمودن به انجام کاری
است). و امر در معنی دوم خود بطور ضمنی از جمله بمعنی: زیاد شدن ـ مسئول نمودن،
مسئولیت دادن ـ پسندیدن
ـ تشویق نمودن ـ افتخار داشتن، بکار رفته است. در دستور و زبان امر میتواند با فعل
امر باشد مانند: بنشین، و می تواند در چهارچوب جمله خبری باشد، مانند: وقتی کار
تمام شد افراد می نشینند (یعنی بنشینند). و فعل امر در دستور و زبان علاوه بر
اینکه برای "فرمان دادن و خواستار انجام کاری شدن" می آید به معانی و منظور
های دیگری از جمله: ارشاد ــ التماس ـ تمنی ـ تخییر (برگزیدن) ـ تأدیب
ـ استمرار (پیوستگی)، ... نیز می آید.
مانند:
"اهدنا الصراط المستقیم"، فعلِ "اِهدنا" در جمله فعل امر برای استمرار است. و معنی
جمله اینست که: ما را پیوسته به راه و رویه میانی رهنمون کن! یعنی خواست و
گزینش ما پیوسته رهنمون شدن به راه و رویه میانی است.
«مَـعـرُوف»: اسم
مفعول است بمعنی: چیزیکه برای همگان و نزد همگان "شناخته شده" است. و در معنی دوم
خود به معانی: هر چیزیکه همگان آنرا خوب و نیک بشناسند یا نیکی آن در خود آن باشد
(بر خلاف منکر) ـ نیکی، اصولی، منطقی، معقول ـ سخن و کار بجا و بمورد ـ میانه
روی در بخشش، بکار رفته است.
«نـَهْیْ»:
بمعنی: سفارش به "خودداری نمودن از چیزی" است، ( و منع بمعنی: جلوگیری نمودن از
انجام کاری است).
«مُـنـکـَر»:
اسم مفعول است از مصدر انکار، بمعنی: ناشناس، ناآشنا، شناخته نشده ـ چیزیکه همگان
آنرا ناشایست و ناپسند می شناسند یا بدی و ناپسندی آن در خود آنست، مانند: مشروب.
(بر خلاف معروف).
و "امر به معروف و نهی
از منکر" یعنی: سفارش و تشویق و آموزش دیگران به انجام هر چیزیکه خوب
است، و سفارش و تشویق و آموزش آنها به پرهیز از هر چیزیکه بد است.
"امر به معروف و نهی از منکر" نمودن از فرد تا فرد فرق می کند. مثلاً کسیکه پزشک
است در چهارچوب کار و مسئولیت و تخصص خود این کار را انجام میدهد، و کسیکه پدر یا
دوست يا آموزگار و یا غیره است نیز در کادر
مسئولیت و جایگاه خود.
13 خرداد 1383
3 ژوئن 2004
پرسش قبلی
پرسش بعدی
|
