|
پرسش 180: نظر قرآن درباره عالم غيب چيست؟ چگونه مي توان به اين عالم دسترسي پيدا كرد؟
پاسخ: غیب به معنی اسمی به معنی "چیزی است که دیده نمی شود". و در معنی دوم خود از
جمله به: «رویدادهائی که در دور دست روی میدهند» غیب گفته شده (چون دیده نمی
شوند)، به «گذشته و مسائل گذشته» غیب گفته شده (چون دیده نمی شوند)، به «آینده و
مسائل آینده» غیب گفته شده (چون دیده
نميشوند)، به «خیال» غیب گفته شده (چون دیده
نمی شود)، به "مردگان" غیب گفته شده (چون دیده نمی شوند)، و به «جائیکه کسی نیست»
غیب گفته شده (چون کسی در آنجا دیده نمی شود).
و در
قرآن به معانی مختلف بکار رفته است. مثلاً در آیه 102 سوره یوسف بمعنی "گذشته"
بکار گرفته شده است: « ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ... = این
از اخبار گذشته است که به تو وحی میکنیم».
در
آیه 3 سوره بقره به معنی "جائیکه کسی نیست" بکار گرفته شده: « الَّذِينَ
يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ...: کسانیکه در "جائیکه کسی نیست" به خدا ایمان دارند
...». (یعنی وقتی در جائی کسی نباشد از نظر آنها "خدا" در آنجا هست و خلاف نمی
کنند).
از
کاربردهای دیگر غیب در قرآن تقسیم هستی به "عالم غیب" و " شهادت" است:
« عَـالِـمُ الْـغـَيـْبِ وَ الـشَّـهـَادَةِ...: دانای جهان ناپیدا و پیدا»، ( تغابن: 18).
که
این تقسیم بندی تقریباً معادل تقسیم بندی جهان به ماده و انرژی در جهان دانش است.
"غیب" به معنی « آینده» از دانش و دسترسی انسان خارج دانسته شده است.«
قـُلْ لا يَـعْـلَـمُ مَـنْ فِـي الـسَّـمَـوَاتِ وَالارْضِ الْـغَـيْـبَ إِلاّ
الـلَّـهُ...: بگو: از کسانیکه در پدیده های فضائی و در زمین هستند، کسی غیر از خدا
آینده را نمی داند»، (نمل: 65).
19 دی 1382
9 ژانويه 2004
پرسش قبلی
پرسش بعدی
|
