پرسش 65: قرآن می گوید خداوند زمین و آسمانها را در شش روز آفریده است. منظور از آسمانها چیست؟

پاسخ: جمله خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ که در چند جای قرآن آمده البته بمعنی آفرینش زمین و آسمانها در شش روز نیست.

سماوات جمع سَـماء است. سماء بمعنی: چیزی است که در بالا قرار دارد (به هر چیزی که در بالا قرار دارد سماء گفته میشود). در معنی دوم خود بطور مشخص به: ابر، باران، هوا، درخت، گیاه، پرده، سقف، پشت حیوان (یعنی کمر آن)، منار، سایبان، سیاره، پدیده فضائی، جو، آسمان و فضا اطلاق شده است. سماء به برخی از معانی خود جمع دارد و برخی ندارد. مثلاً بمعنی آسمان جمع ندارد ولی به معنی جو جمع دارد خود واژه جو نیز عربی است و جمع آن اَجواء است.

واژه اَیّـام جمعِ یوم است. یوم چند تا معنی دارد. یکی بمعنی: زمان، دوره، مرحله و روزگار است (چنانکه در فارسی نیز چنین است) ــــ و یکی بمعنی: روز است (در مقابل شب)، و یکی دیگر هم بمعـنی: شبانه روز است (مثلا وقتی گفته میشود روز دوشنبه، شامل شب و روز دوشنبه هر دو میشود).  و در قرآن در سوره حج آیه 47 قرآن میگوید: وَ إِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ یعنی: یک روز پیش خدا (در معادلات خدا) برابر با هزار سالی است که شما می شمارید. (یعنی هزار سال قمری).

و جمله خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ بمعنیِ: خدا سیارات و زمین را در شش مرحله (دوره) و یا شش هزار سال آفرید می باشد.

یعنی از زمانیکه زمین و سیارات در کنار خورشید شکل گرفتند تا روزی که در جای خود (در وضعیت امروزی خود) قرار گرفته اند زمانی معادل 6 هزار سال قمری طول داده است، و یا آفرینش آنها در شش مرحله تکمیل شده است.

24 1381   15 2003

 پرسش قبلی      ی

ی (1  100) (101 200) (201 300) (301 400)  (401 500)  (501 600)

 
مـقـدمـه   هـسـتـی
  سـتـارگـان
مـنظـومـه شـمسـی
مـاه  و خـورشـيـد
زمـيـن   جـو   کـوهـهـا
دريـاهـا   شـب و روز
- - ܐѐ
درخـتـان - ی
بـاد        جـنـيـن

 

ی - -ϐ
   
ی یی ی
حـيـات    قـيـامـت
 
 
 
 1  100
 101 200
  201 تـا 300 
 
 
 
 

 

 
ʐی
ǘ
ϐی ی
مـثـالـهـای قـرآن
آیـه و واژه یـابـی
ޡ Ҙʡ ...
ǎ ی یی
آشـنـائـی بـا سـایـت
 
ی ی