|
ÕÝÍå ÇÕáی ÈÜÑÑÓÜی äÜæÔÜÊÜå åÜÇی ãÜÎÜÇáÜÝ ÞÜÜÑÂä |
|
از بين بردن قوم عاد در مورد قوم عاد محمد چندين بار دچار تناقص گويي مي شود و در سه مرتبه که از عذاب آنها صحبت مي کند هر بار موضوع را متفاوت از بار قبل بيان مي کند. آيا خداوند او فراموش کرده بوده است که در دفعه قبل چه گفته است؟! در سوره القمر آيه ۱۹:« انا اَرسَلنا عليهم ريحا صرصرا في يوم نخس مستمر» يعني: « تند بادي در يک روز نحس قوم عاد را از بين برد.» در اينجا واژه "يوم" به معناي "يک روز" بکار رفته است، يعني "کل قوم عاد در يک روز از بين مي رود" ولي همين خدا در سوره فصلت آيه ۱۶ تأکيد مي کند: « فارسلنا عليهم ريحا صرصرا في ايام نحسات.» يعني: « تند بادي در چندين روز قوم عاد را از بين مي برد!» اين آيه با آيه مربوط در سوره القمر کاملآ منافات دارد، اما جالب اينکه دوباره محمد در بار ديگري که از عذاب اين قوم ياد مي کند هر دو سوره را فراموش کرده بوده و اينچنين مي گويد : "سوره الحاقه آيه هاي ۶ الي ۸ به اين موضوع اشاره دارد که قوم عاد در هفت شب و روز از بين مي برد!" در اين آيه واژه ليال ( شبها ) نيز در کنار ايام ( روز ها ) بکار برده و مدت آن را هم ذکر مي کند. در اين سوره به شب هم اشاره مي کند در حالي که در سوره هاي قبل فقط از کلمه ايام استفاده شده بود. پاسخ: یکی از معانی واژه « یَـوم» روز است در مقابل شب، (چنانکه در زبان فارسی و احیاناً در خیلی از زبانها دیگر نیز همینطور است)، یکی دیگر از معانیِ آن « شبانه روز» است، (چنانکه در زبان فارسی و احیاناً در خیلی از زبانها دیگر نیز این همینطور است. مثلاً وقتی می گوئیم: "روز دهم"، شامل شب و روز دهم هر دو می شود)، و یکی دیگر از معانی آن « زمان و عصر و دوره» است، (چنانکه در زبان فارسی و احیاناً در خیلی از زبانها دیگر نیز همینطور است). آیات مورد اشاره نویسنده چنین هستند: قمر 19: إِنَّـا أَرْسَـلْـنـَا عَـلَـيْـهـِمْ رِيـحـًا صَـرْصَـرًا فِـي يَـوْمِ نـَحْـسٍ مُـسْـتـَمِـرٍّ: ما بادِ از بالا وزنده ای را در روزِ شوم پـیـوسـتـه ای بر آنها فرستادیم». فصلت 16: فـَأَرْسَـلْـنـَا عَـلَـيْـهـِمْ رِيـحـاً صَرْصَرًا فِي أَيّـَامٍ نـَحِـسـَاتٍ لِـنـُذِيـقـَهُـمْ عَـذَابَ الْـخِـزْيِ فِـي الْحَـيـَاةِ الـدُّنْـيـَا وَ لَـعَـذَابُ الآخِـرَةِ أَخـْزَى وَ هُـمْ لا يُـنْـصَـرُونَ: دست آخر ما بادِ از بالا وزنده ای را در روزهای شومی بطرف آنها فرستادیم، تا مجازات خوار کننده ای را در این زندگی به آنها بچشانیم، و مجازات روز رستاخیز خوار کننده تر خواهد بود. و کسی نیست که سر بزنگاه به آنها کمکی بکند». حاقـة 6ــ 7: « وَ أَمَّـا عَـادٌ فـَأُهْـلِـكـُوا بـِرِيـحٍ صَـرْصَـرٍ عَـاتِـيَـةٍ ـــ سَـخـَّرَهـَا عَـلـَيْـهِـمْ سَـبْـعَ لـَيـَالٍ وَ ثـَمَـانِـيَـةَ أَيَّـامٍ حُـسُـومـًا فـَتـَرَى الـْقـَوْمَ فِـيـهـَا صَـرْعَـى كـَأَنـَّـهُـمْ أَعْـجَـازُ نـَخْـلٍ خَـاوِيَـةٍ: و امّا عاد با باد سرکشی که از بالا می آمد نابود کرده شدند ـــ آنرا 7 شب و 8 روز بر آنها مسلط نمود که آنها را درمانده کند. مردم را در آن شب و روزها می ديدی که می افتاده و می مردند، گوئی بيخ و بن تو خالی نخل می بودند». آیه 19 سوره قمر گفت: «در روز شومِ پـیـوسـتـه ( یعنی: روز شومِ ادامه دار، پی در پی، تکرار شونده، روزهای متوالی، ...)، آیه 16 سوره فصلت گفت: « در روزهای شوم»، و آیه 7 سوره حاقه گفت: « 7 شب و 8 روز» آن باد را بر آنها مسلط کرده بوده است. « روزِ شومِ پــیــوســتــه» (یعنی شبانه روزهای شومِ مکرر و متوالی)، و « روزهای شوم» (یعنی شبانه روزهای شوم)» و «7 شب و 8 روز»، همه بیک معنی هستند و یک چیز را می رسانند و اشکال و تناقضی در آیات وجود ندارد. 28 آبان 1382 برگشت موضوع بعـدی موضوع قـبلی ÕÝÍå ÇÕáی
|