صفحه اصلی                          بـررسـی نـوشـتـه هـای مـخـالـف قــرآن

در نوشته ای چنین می خوانیم:

يکی از بزرگترين اشتباهات قرآن را می توانيم درآيات ذيل بيابيم: (سوره 18 آيات 85 و86)

"او راهی را دنبال کرد تا آنگاه که به محل غروب خورشيد رسيد وخورشيد را ديد که درباتلاقی غروب می کند و نزديک آن مردی رايافت. ما گفتيم ذوالقرنين آيا می خواهی آنان را مجازات کنی و يا نکوئی با آنان پيشه می کنی" (سوره ی الکهف آيه های 85 و86).

جملات فوق يکی از ضد علمی ترين  نوشته های قرآن است. مردی راهی را دنبال می کند تا به محل غروب خورشيد می رسد و می بيند که خورشيد در باتلاقی پر از گل ولای غروب می کند. علوم مدرن به ما آموخته است که زمين  به دور خورشيد می چرخد. نقل  قول فوق از قرآن  چنين  بيان می کند که خورشيد است که حرکت می کند و در باتلاقی درزمين  فرومی رود. اگر زمانی خورشيد با زمين تماس پيدا کند، همه چيز به آ تش کشيده می شود وحيات از کره ی زمين رخت بر می بندد. (واژه «مَردی» اشتباه چاپی دارد و منظور نویسنده «مردمی» بوده).

پاسخ: 

در زمان حضرت محمد البته انسان میدانسته که زمین گرد است و گمان می کرده که خورشید بدور زمین میگردد. بنابر این اگر قرآن نوشته خود محمد و دیگران باشد نیز بنابر علومی که در آن زمان وجود داشته آنها می دانسته اند که خورشید در زمین فرو نمی رود بلکه دور زمین می گردد.

نقل و قول نمودن چیزی از کسی نیز الزاماً بمعنی قبول داشتن آن نیست. ضمن اینکه چیزی که از ذو القرنین نقل میکند نیز چیزی است که همه ما انسانها امروزه نیز آنرا می گوئیم. همه می گوئیم: "خورشید طلوع کرد"، "خورشید غروب کرد"، "خورشید از پشت کوه درآمد"، "خورشید در دریا غروب کرد" و غیره. و این به معنی این نیست که خورشید پشت کوه قایم بوده و حالا درآمده و یا خورشید در دریا فرو میرود.

و ذو القرنین نیز البته بعنوان "یک مـَرد راهی را دنبال نکرده که به محل غروب خورشید برسد"، بلکه سپاه داشته و با سپاه خود به سرزمینهای مختلف در شرق و غرب می رفته و ستمگران را نابود می کرده است. و منظور قرآن اینست که وی رو به غرب تا جائی پیش رفته که خورشید در آبی با این مشخصات غروب میکرده است.

1 مهر 1382

برگشت    موضوع بعـدی     موضوع قـبلی   صفحه اصلی